Het idee om weer een pizzaoven te bouwen vond ik leuk. Ik had het eerder al
eens gedaan, helemaal zelf opgemetseld. Dat was leerzaam, maar ook zoeken, uitproberen en achteraf gezien: niet alles werkte zoals ik had gehoopt.

Deze keer begon ik anders met een bouwpakket van Vuurvast voor thuis.

Vanaf de eerste stap – het neerleggen van de isolatieplaten op een perfect
waterpas ondergrond – merkte ik dat het bouwen rust gaf. Alles had zijn plek.
Ik hoefde niet na te denken over verhoudingen of constructies, maar kon me
gewoon richten op het maken zelf.

Je bouwt stap voor stap iets waarvan je voelt: dit klopt.

De koepel was voor mij een mooi moment. In één dag stond hij erop. Dat had
ik eerlijk gezegd niet verwacht. Toen ik aan de binnenkant voelde, merkte ik
hoe mooi alles in elkaar overliep. Geen gekke overgangen, geen twijfel of iets
goed zat. Gewoon… een oven.

Wat ik vooral anders ervaar ten opzichte van mijn vorige oven, is het gevoel
dat de basis goed is. De vorm, de dikte van het materiaal, de opbouw – dat zijn
dingen waar ik eerder veel tijd in heb gestoken en waar ik toch concessies in
moest doen.

Vervolgens komt het werk dat je niet meer ziet: isoleren, opvullen,
afwerken. Het zijn misschien niet de meest spectaculaire stappen, maar juist
daar voel je hoeveel massa en stevigheid je toevoegt. En dat geeft vertrouwen voor later, als de oven echt heet gaat worden.

Het bouwen zelf ging eigenlijk verrassend soepel. Ik ben geen ervaren
metselaar, maar alles was goed te doen. Sommige stukken vroegen wat
improvisatie, zeker op plekken waar je lastig bij kunt, maar dat hoort er ook
bij.

Aan het einde van de bouw sta je ernaar te kijken en denk je: dit heb ik
gewoon zelf gemaakt.

En dan begint het wachten.

Dat vond ik misschien nog wel het moeilijkste. Je wilt hem aansteken, zien
wat hij doet, pizza’s bakken. Maar juist dat geduld hoort erbij. Rustig laten
drogen, de tijd nemen, zodat alles straks goed blijft.

Als ik het vergelijk met mijn vorige oven, dan voelt dit als een veel
doordachter geheel. Minder experiment, meer vertrouwen.

En uiteindelijk is dat wat het voor mij zo leuk maakte:

niet alleen het resultaat, maar vooral het proces ernaartoe.